سيگار؛ دشمن يا دوست؟

سیگار
سيگاركشيدن روي اعضاي مختلف بدن اثر مي‌گذارد و يكي از عوارض مهم آن سرطان ريه است. از ديگر عوارض مصرف سيگار مي‌توان به مشكلاتي كه زنان سيگاري در سنين قبل از يائسگي پيدا مي‌كنند، اشاره كرد. معمولا اين زنان به علت اثر حفاظتي هورمون زنانه يا استروژن دچار حمله قلبي نمي‌شوند، ولي مصرف سيگار اين اثر را از بين مي‌برد. به طوري كه 65 درصد حملات قلبي پيش از يائسگي در زنان به علت مصرف سيگار است. در زنان سيگاري تراكم مواد معدني در استخوان‌ها كاهش مي‌يابد. بنابراين زنان در سنين بالا بيشتر در معرض معلوليت‌هاي ناشي از پوكي استخوان هستند.

همچنين افراد سيگاري كه تحت عمل جراحي قرار مي‌گيرند دچار تاخير در التيام محل‌هاي برش جراحي و اختلال در جوش‌خوردن مي‌شوند. علت اين مساله، اثر نيكوتين در تنگي سرخرگ‌هاست.در ضمن مصرف زياد سيگار باعث ازدياد فشارخون مي‌شود كه عامل بيماري‌هاي قلبي،سكته و بيماري‌هاي كليوي است.

ممكن است فكر كنيد قادر به ترك سيگار نيستيد، ولي بالاخره مي‌توانيد اين كار را بكنيد. آمار نشان مي‌دهد حدود 32 درصد از سيگاري‌هاي 18 تا 34 ساله سيگار را ترك مي‌كنند، ولي پس از 55 سالگي ميزان ترك سيگار به 65 درصد مي‌رسد (يعني 2 برابر گروه اول) بنابراين با افزايش سن، احتمال ترك سيگار بيشتر است.

با ترك سيگار اثرات سريع و تدريجي در بدن شما ظاهر مي‌شود. به طوري كه 20 دقيقه پس از كشيدن آخرين سيگار، فشار خون و نبض شما در حد طبيعي باز مي‌شود، در عرض 24 ساعت احتمال حملات قلبي شما شروع به كاهش مي‌كند و در عرض 72 ساعت لوله‌هاي هوايي از حالت انقباض خارج شده و ظرفيت ريوي افزايش مي‌يابد، بنابراين تنفس راحت‌تر مي‌شود. همچنين در عرض 5 تا 10 سال قلب و سيستم جريان خون صدمات وارده را ترميم مي‌كند و در عرض 10 سال سلول‌هاي پيش سرطاني در ريه از بين مي‌روند، به طوري كه احتمال مرگ ناشي از سرطان به حد افراد غيرسيگاري مي‌رسد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *