عنوانی مناسب بر سردر «عمارت فرنگی»

عنواني مناسب بر سردر «عمارت فرنگي»

با ورود دستگاه‌های دیجیتال به خانه‌ها، شاهد گسترش تعداد شبكه‌های صدا و سیما هستیم. یكی از شبكه‌های گیرنده دیجیتال آی‌فیلم است كه سریال‌ها یا فیلم‌های سینمایی گوناگونی پخش می‌كند.

یكی از سریال‌هایی كه در این روزها علاوه بر شبكه 2 از شبكه آی‌فیلم مجدد پخش می‌شود، «عمارت فرنگی» ساخته محمدرضا ورزی است.

طبق معمول كارهای این كارگردان، این سریال نیز درونمایه تاریخی دارد، البته این كه چه میزان از نظر كارگردانی و جنبه‌های هنری و صحت و صدق تاریخی این سریال معتبر است، بحثی است كه پرداختن به آن در این مطلب نمی‌گنجد.

قبل از هر جنبه دیگر باید سراغ ایده اصلی تیتراژ برویم. ایده اصلی تیتراژ از نظر محتوایی، خیلی جدید و ناب نیست. ایده‌ای است كه سال‌های متمادی در سریال‌های مختلف از آن استفاده شده است. یعنی این مساله كه سعی می‌كند فضای سریال و داستانی را كه در آن اتفاق می‌افتد و شخصیت‌هایی كه در آن حضور دارند به تصویر بكشد تا مخاطب با دیدن تصاویر به فضا و زمان و بستر روایت داستان پی‌ببرد. اگر بخواهیم ایده اصلی را همین مساله در نظر بگیریم، باید بگوییم تیتراژ سریال عمارت فرنگی در این كار موفق بوده است و تقریبا از عمده اقشار و اصنافی كه در فیلم نقش دارند، در تیتراژ دیده می‌شوند؛ از مردم عادی تا لوتی‌ها، نیروی پلیس، قشر ثروتمند و… .

فضاهایی هم كه در پس زمینه تصاویر قرار دارند، كاملا فضای تاریخی سریال را القا می‌كنند.

تكنیكی كه برای نمایش این تصاویر به كار رفته، به‌رغم جدید نبودنش با فضای سریال همگام شده و آن هم این است كه تصاویر به صورت كولاژ روی هم قرار گرفته‌اند و یك تصویر جامع ساخته‌اند كه با حركت دوربین میان آن و تغییر فوكوس، عمق و حجم پیدا كرده‌اند كه می‌توان گفت برای چنین سریال و فضایی، تكنیك خوب و مناسبی است.

نكته دیگری كه در اجرای تیتراژ باید به آن اشاره كرد، رنگ تیتراژ است. این كه عنصر رنگی در تیتراژ تقریبا حذف شده‌ و شكلی یكدست و هارمونیك به آن داده، چون متاسفانه در سریال، بخصوص كه یك سریال تاریخی است، تصحیح رنگ خوبی انجام نگرفته و اگر قرار بود عینا همان تصاویر در تیتراژ استفاده شود، هارمونی رنگی برقرار نمی‌شد.

فونتی كه در تیتراژ استفاده شده معقول و مقبول است و با فضای تصویری و روایی سریال در تناسب است. همچنین موسیقی آن كه ریتمی نسبتا سنگین دارد، با آن فضاهایی كه كمی مارش و موسیقی اركسترال می‌طلبد، هماهنگ شده و تا حدودی می‌تواند آن حس را به مخاطب منتقل كند.

در آخر باید گفت تیتراژ عمارت فرنگی خوب و قابل قبول است، اما در دو قیاس باید نكاتی دیگر را اضافه كرد؛ یكی در قیاس با خود سریال كه باید گفت سطح تیتراژ به مراتب بالاتر از سطح سریال است و قیاس دوم، قیاس با سریال‌های ماندگار این ژانر مانند هزاردستان است كه در این قیاس باید گفت هنوز تیتراژ این تیپ سریال‌ها نتوانسته‌اند به چنان درجه‌ای دست یابند.

حمیدرضا رفعت‌نژاد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *