پيش‌بينی آب و هوا با فناوری های نوين

اطلاع از وضعیت آب و هوا در روزهای آینده موضوع بسیار مهمی است كه گاهی می‌تواند به معنی مرگ و زندگی باشد. امروزه با استفاده از فناوری‌های نوینی كه در حوزه هواشناسی مورد استفاده قرار می‌گیرد می‌توان پیامدهای ناشی از وقوع باران‌های سیل‌آسا یا بارش برف‌های سنگین را تا حد زیادی كاهش داد.

پیش‌بینی وضعیت آب و هوا براساس اطلاعات دریافتی از منابع مختلف كه شامل ابزارها و سیستم‌های نصب شده در مراكز زمینی، هوایی و دریایی است، انجام می‌شود. اما به‌رغم كاربرد ابزارها و سیستم‌های پیشرفته ارتباطی در مراكز هواشناسی، تنها برای چند ساعت یا حداكثر چند روز آینده می‌توان وضعیت آب و هوا را پیش‌بینی كرد و پیش‌بینی پدیده‌های جوی برای دوره‌های زمانی بلندمدت امكان‌پذیر نیست. با وجود این پیش‌بینی شرایط جوی می‌تواند نقش مؤثری در جلوگیری از مواجه‌شدن با پیامدهای ناگوار فجایع طبیعی داشته باشد و خسارات ناشی از آن را به میزان قابل‌توجهی كاهش دهد. سازمان جهانی هواشناسی به‌عنوان مركز اصلی، اطلاعاتی را از مراكز مختلف مستقر در ایستگاه‌های هواشناسی زمینی، دریایی و هوایی در سطح دنیا جمع‌آوری كرده و اطلاعاتی را نیز به این مراكز ارسال می‌كند. ایستگاه‌های زمینی در مقایسه با ایستگاه‌های دریایی و هوایی، در پیش‌بینی شرایط جوی سهم بیشتری را به عهده دارند. در این ایستگاه‌ها فشار هوا، میزان رطوبت هوا، جهت و شدت وزش باد، ارتفاع و تراكم ابرها، قابلیت دید و میزان بارش اندازه‌گیری می‌شود. قایق‌ها، سكوهای شناور و زیردریایی‌ها، ایستگاه‌های هواشناسی دریایی هستند. در این ایستگاه‌ها دمای آب، میزان شوری و غلظت آب و همچنین میزان بازتابش نور خورشید از سطح آب اندازه‌گیری و در نهایت همه این اطلاعات به مركز هواشناسی ارسال می‌شود. كشتی‌های اقیانوس‌پیما را نیز می‌توان از جمله ایستگاه‌های هواشناسی دریایی به شمار آورد. در این ایستگاه‌ها سرعت و جهت وزش باد و دمای آب و هوا به طور مرتب اندازه‌گیری و ثبت می‌شود. اطلاعاتی كه از طریق ایستگاه‌های دریایی ثبت می‌شود محدوده‌ای تا عمق 2000 متری را تحت پوشش قرار می‌دهد. هواپیماها، ماهواره‌ها و كاوشگرهایی كه عمق آب را اندازه‌گیری می‌كنند از جمله ایستگاه‌های هوایی هستند. یك ماهواره به تنهایی می‌تواند تمام سطح زمین را تحت پوشش قرار داده و رصد كند. دستیابی به اطلاعات دقیق به متخصصان هواشناسی كمك می‌كند بلایای طبیعی مانند وقوع سیل و توفان را نیز پیش‌بینی كنند.

الن‌های مخصوص سنجش هوا تا ارتفاعات 15 هزار متری از سطح زمین صعود می‌كنند. این بالن‌ها دما، فشار و رطوبت نسبی هوا را در ارتفاعات و لایه‌های مختلف جوی اندازه‌گیری می‌كنند و اطلاعاتی را درباره سرعت و شدت وزش بادهای احتمالی ارسال می‌كنند. هواپیماهای هواشناسی نیز می‌توانند تصاویری را از قطرات آب موجود در ابرها ثبت كنند. نسل جدید رادارهای داپلر كه به عنوان ایستگاه‌های هواشناسی عمل می‌كنند، از دقتی 4 برابر دقت رادارهای داپلر معمولی برخوردارند. ماهواره‌های هواشناسی تصاویری را ثبت می‌كنند كه براساس آنها می‌توان وضعیت ابرها و بخار آب موجود در لایه‌های فوقانی جو را شبیه‌سازی كرد. كاوشگرهایی كه از هواپیماهای جت به طرف زمین پرتاب می‌شوند تا اعماق آب نفوذ كرده و خط سیری از خود به جا می‌گذارند كه دربردارنده اطلاعاتی درباره سرعت، فشار و میزان رطوبت هواست. اطلاعات دریافتی از این ایستگاه‌ها در مراكز هواشناسی در سطح دنیا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و براساس آن شرایط جوی برای چند روز آینده پیش‌بینی می‌شود. در مدل‌های جوی جدیدی كه براساس متغیرهای مختلف مانند میزان دما و رطوبت هوا، سرعت وزش باد و همچنین جابه‌جایی ابرها ارائه می‌شود، این امكان وجود دارد كه بتوان با قطعیت بیشتری شرایط جوی را پیش‌بینی كرد. در سال‌های اخیر، ایستگاه‌های هواشناسی در مقایسه با گذشته عمكرد بهتری داشته‌اند و این نشان می‌دهد استفاده از ابزارهای پیشرفته و روش‌های نوین می‌تواند نقش مهمی در پیشرفت علم هواشناسی داشته باشد.

مترجم: فرانك فراهانی‌جم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *